اون نسلی که دو نفری تو بلاگفا با دوتا اسم مستعار که به هم
می اومد می نوشتین .از قهرها ، غصه ها ، عاشقی
و دوری هاتون می نوشتین و یک موزیک پیانو یا گیتار خوب با باز شدن وبلاگتون
شروع می شد. باهم فیلم می دیدین،باهم کتاب می خوندین ،با هم انتخاب رشته ی دانشگاه
کردین ،باهم اخراج شدین؛ 88 شد و باهم سبز شدین و یکیتون برای اون یکی که دستگیر
شده بود خودش رو به در دیوار مجازی کوبید و فریاد کشید .
نسلی که با غرور و نخوت همیشه بهتون نگاه کردم و جدی
نگرفتمون ؛ نمی دونم کجاها پخش شدین و آیا هنوز باهمین یا نه .اما من دلم براوتون
تنگ شده.من همیشه بهتون حسودیم می شد .
